De River Kwai

Trein over de brug van de rivier Kwai

Trein over de brug van de rivier Kwai

Via Bangkok gaan we naar Kanchanaburi, een ander zeer toeristisch plekje aan de River Kwai. We vinden een guesthouse aan de rivier ietsje uit het drukke toeristische centrum. De grootste toeristische attractie is natuurlijk de brug over de rivier. Het gonst er van de toeristen die allemaal met het treintje over de beroemde brug willen rijden. Midden in de stad worden rond half zeven op een parkeerterrein allerlei tentjes opgezet en om zeven uur staat het vuur onder verschillende echte Thaise gerechten. Het is de avondmarkt waar de lokale bevolking massaal op af komt. Natuurlijk eten wij hier ook.
We hebben besloten de omgeving hier te verkennen met een brommertje en in de avond huren we er eentje zodat we de volgende dag vroeg kunnen vertrekken. We rijden door het prachtige landschap en halverwege bezichtigen we een grot. Hier is de beroemde Burma-spoorlijn langs een steile rotswand op palen gebouwd. We lopen onderlangs naar de grot. Als we terug willen is er net een locomotief ons voorgegaan en we denken veilig over het spoor te kunnen lopen. Bij Dory loopt zo nu en dan het angstzweet over haar voorhoofd omdat het best wel hoog is en als dan de locomotief achteruit terug komt beleven we angstige minuten. Gelukkig stopt hij en gaat terug als Hans aangeeft dat wij absoluut niet helemaal terug gaan lopen. Een klein stukje verder zet Dory met bibberende knieën haar voeten weer op veilige grond.
Het doel van de reis met de brommer is de Hellfire Pas, waar het spoor tussen de daarvoor opgeblazen rotsen loopt. Hier is ook een klein museum, met heel veel  foto’s van krijgsgevangenen die hier tijdens de Tweede Wereldoorlog door de Japanners aan de spoorlijn moesten werken. Jonge gespierde mannen komen aan met de trein en na een aantal maanden zijn het uitgemergelde skeletten. Het maakt behoorlijk veel indruk op ons.

Een stukje van de Birma-Spoorlijn

Een stukje van de Birma-Spoorlijn

De afstand die we met het brommertje hebben gereden is meer dan verwacht, ook vanwege de kilometerteller die veel te veel aangeeft. Op de terugweg regent het af en toe maar we willen voor het donker terug zijn. We hebben nog een angstig moment als we bijna zonder benzine komen te staan, maar gelukkig staat er een spiksplinter nieuw benzine station langs de weg wat niet op de kaart staat en waar wij waarschijnlijk een van de eerste klanten zijn. Met zes man sterk helpen ze ons aan twee litertjes benzine. Als we uiteindelijk met behoorlijke zere billen terug zijn in Kanchanaburi gaan we nog het graf bezoeken van een familielid van Hans, ene FJ van Domselaar die hier met het werken aan de spoorlijn op twintig jarige leeftijd is overleden. Het zien van de familienaam op een graf hier maakt meer indruk dan we hadden verwacht.

De volgende dag vertrekken we met een minibusje naar Hua Hin, waar we Wim en Annette ontmoeten die we in Fiji op hun boot hebben leren kennen. Zij hebben hier een stukje land gekocht en zijn er een prachtig traditioneel huis aan het bouwen. In hun tijdelijke huis mogen wij in hun heerlijk grote bed slapen, terwijl zij hun nieuwe slaapbank uitproberen. Verder worden we hier een paar dagen verwend met allerlei leuke uitstapjes en heerlijke etentjes. Als afsluiter eten we kroketten en frikandellen speciaal, in een kroeg waar een rij Hollandse mannen naar een Nederlandse voetbal wedstrijd kijkt. Daarna vertrekken we met de nachtbus.

Advertenties
Categorieën: Thailand | Een reactie plaatsen

Berichtnavigatie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: