Huaraz en Humacchuco

In Huaraz nemen we het door een Fransman aangeraden Hostel Akilpo dat door drie broers wordt gerund. We zijn nog nooit ergens zo enthousiast verwelkomd en we krijgen een grote lichte kamer voor een fatsoenlijke prijs. Alleen het eeuwig toeteren voor de deur is een beetje een tegenvaller, maar je kan hier voor het raam zitten en genieten van wat er allemaal op straat gebeurd. Overal zitten mensen die van alles verkopen. Kippen, cavia’s, fruit, kleding en als we een keer ons hotel in willen wordt ons een rattenval aangeboden. De variatie en de drukte zijn overweldigend.

Huaraz

Veel mensen verkopen vanalles in de straten van Huaraz

We zijn allebei een beetje grieperig en doen het twee dagen rustig aan. We kijken wat rond op Plaza des Armas en op de markt, vlak naast de deur. We eten een avond met een groep jongeren waarvan een aantal vrijwilligers werk doet, o.a. hier op de school. We eten op zondag cuy (cavia) wat een lokale lekkernij moet zijn. Helaas worden hevig teleurgesteld, wat wij kregen was niet echt lekker.
Dan is het tijd om verder te gaan. We vertrekken met een collectivo busje naar Yungay, waarin we opgevouwen zitten tussen de lokale bevolking. Vandaar gaan we met een collectivo taxi naar Humacchuco. We stappen uit voor de deur bij een familie die, volgens de broers in Akilpo, een gastenkamer heeft voor toeristen en waar we een aantal dagen tussen de Quechua Indianen kunnen leven. Even lijkt het erop dat we voor een gesloten deur staan maar als we om het huis heen lopen komt er gelukking een lieve dame in traditionele Zuid Amerikaanse klederdracht op ons af. De communicatie verloopt moeilijk, maar nadat we de rugzakken in een klein donker kamertje hebben gezet neemt ze ons mee naar het veld waar we helpen met aardappels rooien. Na wat heen en weer gepraat tussen alle mensen om ons heen waar wij helemaal niets van begrijpen en wat moeizame Spaanse conversatie worden we met een andere dame en een flesje water op een wandeling gestuurd naar een ruïne. Als we na ruim anderhalf uur bij de ruïne aankomen zijn we enigszins teleurgesteld. De ruïne is slechts een oud bouwvallig huis, maar de verrassing komt een paar stappen verder: het ligt boven een prachtig blauwgroen meer en de omgeving is werkelijk adembenemend.
Als we terug komen bij het huisje ontmoeten we Jesus, de man des huizes. Hij is aan het ploegen met twee ossen voor een ploeg. Hij is erg spraakzaam en de conversatie in het Spaans verloopt wat makkelijker, ook al blijft het moeizaam. In de avond eten we met de familie in de keuken waar op een houtvuur wordt gekookt en het dus lekker warm is. Het koelt hier boven in de bergen snel af en we krijgen dan ook vier dekens van lamawol om ons warm te houden in de nacht en vroeg in de ochtend ligt er rijp op het gras.

Eeuwige sneeuw

We worden omgeven door witte bergen als we wandelen in de omgeving van Humacchuco

De volgende dag gaan we, nadat we even op de school zijn geweest, wandelen naar een uitzichtspunt. Blauwe lucht, witte bergtoppen driehonderdenzestig graden om ons heen, nog mooier dan een ansichtkaart zijn de beloning voor een paar uur hijgen en puffen om met onze verkouden lijven omhoog te komen. Naar beneden is een makkie en we worden door de familie volgestopt met het locale eten dat ons erg goed smaakt. Nog een nacht slapen we onder de zware dekenlaag en we krijgen wederom een fantastisch ontbijt dat bestaat uit sap gemaakt met quinoa dat je hier overal ziet groeien en een soort pannenkoekjes die in hete olie krokant worden gebakken. Bij elke maaltijd staat er een kan heet water op tafel en een grote schaal met verschillende vers geplukte kruiden. Het is de bedoeling dat je een paar takjes in je kopje doet en daarop het hete water doet. Dit is de thee die ze hier drinken.
Na twee dagen volgepropt met lekker eten en een paar woorden in Quechua rijker laten we ons met een taxi de bergen in brengen om opnieuw duizelingwekkende bergtaferelen te aanschouwen. We staan op 4300 meter hoogte en kijken naar de hoogste berg van Peru die ruim 6000 meter hoog is. Ook naar beneden kijken is de moeite waard, daar liggen twee prachtige bergmeren die volgens de Quechua overlevering zijn ontstaan uit de tranen van twee geliefden die door de vader op de twee bergtoppen aan weerszijden werden gezet. Er is dan ook een mannelijk en een vrouwelijk meer.
Na dit schouwspel hobbelen we weer over de onverharde weg met de taxi helemaal naar beneden en vinden een hostal in Yungay.

Advertenties
Categorieën: Peru | Een reactie plaatsen

Berichtnavigatie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: