Maandelijks archief: juni 2013

Huaraz en Humacchuco

In Huaraz nemen we het door een Fransman aangeraden Hostel Akilpo dat door drie broers wordt gerund. We zijn nog nooit ergens zo enthousiast verwelkomd en we krijgen een grote lichte kamer voor een fatsoenlijke prijs. Alleen het eeuwig toeteren voor de deur is een beetje een tegenvaller, maar je kan hier voor het raam zitten en genieten van wat er allemaal op straat gebeurd. Overal zitten mensen die van alles verkopen. Kippen, cavia’s, fruit, kleding en als we een keer ons hotel in willen wordt ons een rattenval aangeboden. De variatie en de drukte zijn overweldigend.

Huaraz

Veel mensen verkopen vanalles in de straten van Huaraz

We zijn allebei een beetje grieperig en doen het twee dagen rustig aan. We kijken wat rond op Plaza des Armas en op de markt, vlak naast de deur. We eten een avond met een groep jongeren waarvan een aantal vrijwilligers werk doet, o.a. hier op de school. We eten op zondag cuy (cavia) wat een lokale lekkernij moet zijn. Helaas worden hevig teleurgesteld, wat wij kregen was niet echt lekker.
Dan is het tijd om verder te gaan. We vertrekken met een collectivo busje naar Yungay, waarin we opgevouwen zitten tussen de lokale bevolking. Vandaar gaan we met een collectivo taxi naar Humacchuco. We stappen uit voor de deur bij een familie die, volgens de broers in Akilpo, een gastenkamer heeft voor toeristen en waar we een aantal dagen tussen de Quechua Indianen kunnen leven. Even lijkt het erop dat we voor een gesloten deur staan maar als we om het huis heen lopen komt er gelukking een lieve dame in traditionele Zuid Amerikaanse klederdracht op ons af. De communicatie verloopt moeilijk, maar nadat we de rugzakken in een klein donker kamertje hebben gezet neemt ze ons mee naar het veld waar we helpen met aardappels rooien. Na wat heen en weer gepraat tussen alle mensen om ons heen waar wij helemaal niets van begrijpen en wat moeizame Spaanse conversatie worden we met een andere dame en een flesje water op een wandeling gestuurd naar een ruïne. Als we na ruim anderhalf uur bij de ruïne aankomen zijn we enigszins teleurgesteld. De ruïne is slechts een oud bouwvallig huis, maar de verrassing komt een paar stappen verder: het ligt boven een prachtig blauwgroen meer en de omgeving is werkelijk adembenemend.
Als we terug komen bij het huisje ontmoeten we Jesus, de man des huizes. Hij is aan het ploegen met twee ossen voor een ploeg. Hij is erg spraakzaam en de conversatie in het Spaans verloopt wat makkelijker, ook al blijft het moeizaam. In de avond eten we met de familie in de keuken waar op een houtvuur wordt gekookt en het dus lekker warm is. Het koelt hier boven in de bergen snel af en we krijgen dan ook vier dekens van lamawol om ons warm te houden in de nacht en vroeg in de ochtend ligt er rijp op het gras.

Eeuwige sneeuw

We worden omgeven door witte bergen als we wandelen in de omgeving van Humacchuco

De volgende dag gaan we, nadat we even op de school zijn geweest, wandelen naar een uitzichtspunt. Blauwe lucht, witte bergtoppen driehonderdenzestig graden om ons heen, nog mooier dan een ansichtkaart zijn de beloning voor een paar uur hijgen en puffen om met onze verkouden lijven omhoog te komen. Naar beneden is een makkie en we worden door de familie volgestopt met het locale eten dat ons erg goed smaakt. Nog een nacht slapen we onder de zware dekenlaag en we krijgen wederom een fantastisch ontbijt dat bestaat uit sap gemaakt met quinoa dat je hier overal ziet groeien en een soort pannenkoekjes die in hete olie krokant worden gebakken. Bij elke maaltijd staat er een kan heet water op tafel en een grote schaal met verschillende vers geplukte kruiden. Het is de bedoeling dat je een paar takjes in je kopje doet en daarop het hete water doet. Dit is de thee die ze hier drinken.
Na twee dagen volgepropt met lekker eten en een paar woorden in Quechua rijker laten we ons met een taxi de bergen in brengen om opnieuw duizelingwekkende bergtaferelen te aanschouwen. We staan op 4300 meter hoogte en kijken naar de hoogste berg van Peru die ruim 6000 meter hoog is. Ook naar beneden kijken is de moeite waard, daar liggen twee prachtige bergmeren die volgens de Quechua overlevering zijn ontstaan uit de tranen van twee geliefden die door de vader op de twee bergtoppen aan weerszijden werden gezet. Er is dan ook een mannelijk en een vrouwelijk meer.
Na dit schouwspel hobbelen we weer over de onverharde weg met de taxi helemaal naar beneden en vinden een hostal in Yungay.

Advertenties
Categorieën: Peru | Een reactie plaatsen

Via Olantaytambo naar Lima

Na ons bezoek aan Machu Picchu gaan we met trein en minivan terug naar Olantaytambo. De trip is een stuk sensationeler dan de heenweg. Het is inmiddels donker als we met het busje naar boven de 4000 meter klimmen. De mist is zo dik dat de chauffeur slechts enkele meters zicht heeft, en dat op een weg vol haarspeldbochten en waarbij niemand schroomt om vlak voor een bocht in te halen. Het is nog spannender dan een griezelfilm. Ondanks alles arriveren we veilig in Olantaytambo, waar we een hostal zoeken. We dingen wat af en krijgen een redelijke kamer voor een acceptabele prijs. We blijven er drie nachten. Twee dagen lopen we rond in de omgeving waar overal ruïnes zijn. De site met de ruïne van een tempel waarvoor we moeten betalen laten we voor wat het is, we kunnen er genoeg van zien vanaf de overkant van de berg waar ruïnes zijn van huizen en pakhuizen waar je gratis en alleen kan ronddolen.

Stierenvechten

Stierenvechten in Olantaytambo

Het is feest in het dorp. Wat voor feest het is blijft vaag maar het heeft iets met de kerk te maken. Op het centrale plein, in ieder dorp heet dit de Plaza des Armas, wordt gedanst. Op zeer eentonige muziek wordt urenlang dezelfde dans uitgevoerd. In de middag worden er stierengevechten gehouden en vanaf de ruïnes zien we mensen en stieren zich verzamelen op een groot grasveld. Daar gaan we heen, we kopen een lokale maaltijd welke bestaat uit een groot, over het bord hangend stuk vlees met aardappels en wat maïs. Het geheel is verassend lekker en genoeg voor ons tweeën. Dan zoeken we een plaatsje in de schaduw vanwaar we het vechten gaan zien. De eerste twee stieren worden bij elkaar gebracht en het is komisch om te zien dat ze elkaar besnuffelen en geen zin hebben om te vechten. Uiteindelijk zijn er twee stieren die wel even een paar seconden met de hoorns tegen elkaar willen duwen en degene die dan wegloopt heeft verloren. Het geheel is niet zo opwindend om te zien en na een uurtje zonder de finale te zien gaan wij terug naar ons hostel.
De volgende ochtend gaan we vroeg met een taxibusje naar Cusco, we treffen een luxe toeristenbusje dat toevallig leeg terug naar Cusco gaat en ons voor de normale prijs als enige passagiers meeneemt. Even zijn we toerist in plaats van reiziger, wat een luxe. We brengen de dag in Cusco door, eten voor de laatste keer een Franse crêpe en stappen in de avond in de bus voor een rit van 22 uur. We hadden weer de luxe stoelen geregeld die ver achterover kunnen, helaas dit was een misser. Doordat de stoel voor ons naar achteren komt kan Hans zijn benen helemaal niet kwijt en Dory net aan. Dus het is een zware nacht maar we overleven de tocht. In Lima overnachten we in hotel Espaňa. Als je er binnen komt lijkt het net alsof je een museum binnen stapt. Overal hangen schilderijen, staan beelden en op het terras op de tweede verdieping lopen enkele pauwen, schildpadden en papagaaien rond.

Hotel Espana

De lobby van hotel Espana

Als we de stad inlopen is er op de Plaza des Armas een podium waar de nationale dag van de aardappel wordt gevierd. We lopen in een drukke winkelstraat waar allerlei alarmen afgaan, overal is politie en al het winkelpersoneel komt naar buiten. Wat is er aan de hand? Is er brand? We vragen hier en daar wat rond en het blijkt dat er een grote oefening is voor wat te doen bij een aardbeving. In zo’n grote stad als Lima is altijd wel wat gaande. Zo zijn er ook protesten. We hebben geen idee waartegen wordt geprotesteerd. Aan het einde van de middag bezoeken we China Town. Wat een gekkenhuis, zoveel mensen en iedereen heeft wel wat te verkopen. Na een goede Chinese maaltijd keren we terug naar ons museum, drinken nog een flesje bier en gaan we slapen.
De volgende dag nemen we de bus naar Huaraz. Daarover later meer.

Categorieën: Peru | Tags: | Een reactie plaatsen

Foto’s van Peru

Categorieën: Peru | Tags: | 1 reactie

Blog op WordPress.com.