Maandelijks archief: mei 2013

Machu Picchu

We zijn er helemaal klaar voor, onze trip naar Machu Picchu gaat beginnen. Om half acht in de ochtend worden we met een busje opgehaald. Het duurt helaas nog uren eer we eindelijk Cusco verlaten en op weg zijn. Het eerste deel van de tocht gaat over prachtige kronkelende wegen, mooi geasfalteerd en goed onderhouden. Twee keer stoppen we voor een plaspauze, koffie en lunch. Eenmaal in Santa Maria slaan we links af en de asfaltweg maakt plaats voor een onverharde weg langs steile afgronden, met indrukwekkende uitzichten over diepe dalen. We horen soms de banden over het grind van de weg schuiven maar de chauffeur stuurt het busje voorzichtig en vakkundig door alle bochten en over gammele bruggetjes.

Zonnewijzer

Zonnewijzer in Machu Picchu

Regelmatig rijden we door water dat van de steile bergwand over de weg stroomt. Iets over vieren komen we aan bij het stationnetje bij de waterkrachtcentrale. We hadden er al om vier uur moeten zijn en de trein staat al te stomen. Na veel heen en weer rennen voor kaartjes en vergeten plastic tasjes stappen we nog net op tijd op de trein.
Onze wagon heeft ramen in het dak waardoor we de indrukwekkende bergen in de omgeving kunnen zien en om vijf uur staan we op het station van Aqua Caliente, waar iemand ons zou moeten opwachten om ons naar het hostelletje te brengen. Helaas komt onze naam nergens voor. Na veel bellen vond Yawar, een van de gidsen toch onze naam en na een steile wandeling door het zeer toeristische dorpje komen we bij onze hostal. We krijgen een zeer acceptabele kamer voor de prijs die we hebben betaald. Om acht uur kunnen we met een grote groep mede-backpackers in een restaurantje aan de overkant gaan eten. Hier krijgt iedereen de toegangskaart voor Machu Picchu, behalve wij. De maaltijd die we voorgeschoteld krijgen is op z’n zachts gezegd niet te vreten. Aan het eind van de avond stelt Yawar ons gerust. Morgenochtend gaan we met z’n drieën alsnog een toegangskaart regelen. Enigszins ongerust gaan we slapen en vijf en half uur later loopt de wekker af. Zowaar laat Yawar ons slechts twee minuten wachten en zonder problemen krijgen we alsnog onze felbegeerde toegangskaart. Met een bus die via tientallen haarspeldbochten naar boven kruipt komen we eindelijk aan bij het wereldberoemde Machu Picchu. De zonsopgang, waarvoor we zo vroeg zijn opgestaan stelt teleur. Het is veel te bewolkt om de eerste zon op de eeuwen oude ruines te zien schijnen.

Machu Picchu

Een deel van Machu Picchu, gezien van bovenaf

We leren hier dat de Inka’s de leiders waren van onder andere de Quechua indianen en dat Machu Picchu speciaal werd gebouwd voor de Inka die in Cusco woonde. Hij wilde een buiten verblijf hoog in de bergen en de bevolking kon de belasting betalen door een aantal dagen te werken aan de bouw van dit koninklijke verblijf.
Yawar leidt ons langs de vele terrassen waar vroeger van alles werd verbouwd en langs allerlei soorten gebouwen.

Er waren opslagplaatsen, gewone huizen, een school, een torentje waar met de lichtval door de ramen werd bepaald welke datum het was en natuurlijk de koninklijke tempel, hoog boven alles en zo gemaakt dat je met zachtjes praten vanaf die plek met behulp van de akoestiek een groot gedeelte van het dorp kon bereiken.
Na de rondleiding met Yawar als gids hebben we de rest van de dag voor ons zelf om alles nog eens goed te bekijken. Eerst lunchen we wat buiten de poort en gaan dan weer naar binnen. Via het bewakers huisje waar we eerst naar toe klauteren komen we op een steil pad langs diepe afgronden dat naar de Inka brug leidt. De brug bestaat uit een smal pad langs een zeer indrukwekkende steile bergwand, ondersteund door metselwerk. Halverwege is een deel weggelaten. Hierover liggen enkele boomstammen. Als de vijand eraan kwam kon men eenvoudig de boomstammen weg halen en zo de toegang tot het dorp verhinderen. Als we weer veilige grond onder onze voeten hebben rusten we uit op een grasveldje. Onze laatste bezienswaardigheid is de zonnepoort. Dit is de plek waar de Inka Trail, die je in vier dagen van Cusco naar Machu Picchu kan lopen, eindigt. Voor ons was het al een super prestatie om vanaf het bewakers huisje meer dan een uur omhoog te lopen, maar het zicht op Machu Picchu vanaf de zonnepoort was een beloning, zeker toen de zon doorbrak en alleen de ruines in een contrasterend licht zette.

Advertenties
Categorieën: Peru | 2 reacties

Cusco

We zitten wederom boven in een luxe bus. De tocht duurt veertien uur. Aangekomen in Cusco laten we ons door een taxi naar de toeristische wijk San Blas brengen waar we een paar hostelletjes bekijken en een keuze maken waar we willen blijven. Hijgend van de hoogteziekte lopen we in de middag door de stad. De super smalle en steile straatjes met de fundamenten uit de Inca-tijd zijn erg indrukwekkend. Het onderste gedeelte van veel huizen bestaat uit enorme stenen die door de Inca’s naadloos op elkaar zijn gelegd. Ze hebben dat indertijd zo goed gedaan dat het menige aardbeving heeft doorstaan. We dachten, nu we niet meer op de boot leven, dat de vloer niet meer zou bewegen maar ‘s avonds beweegt het restaurant waar we eten behoorlijk heen en weer. We ervaren voor het eerst een aardschok.
Twee dagen vullen we met het verkennen van deze prachtige koloniale stad met enorme kerken en we organiseren om op Machu Picchu te komen. Gigantische bedragen worden gevraagd om met de trein er naar toe te gaan, maar zoveel willen we helemaal niet betalen. Gelukkig vinden we na goed zoeken een optie om met de bus te gaan waar al die andere touroperators niet graag over praten.

Markt in Pisac

Veel kleuren op de markt in Pisac, vlakbij Cusco

Als we het goed uitrekenen scheelt het ons bijna honderd dollar per persoon. Daarvoor moeten we wel vier uur extra in een minibus zitten, dat betekent zes uur opgevouwen op een krappe stoel doorbrengen, maar dat hebben we er voor over.
We bezoeken ook, volgens zeggen, het mooiste museum van de stad en leren daar een hoop van de Inca-cultuur. Het was voor ons het meest verrassend dat deze cultuur pas in de dertiende eeuw is ontstaan en door de Spanjaarden rond 1800 is uitgemoord.
Vandaag zijn we in Pisac geweest waar een zeer uitgebreide markt is met hoofdzakelijk souveniertjes voor toeristen. We eten er een fantastische vruchtensalade en eenmaal terug in Cusco sluiten we de dag af met een crêpe van een Fransman die hier een crêperie heeft.

Categorieën: Peru | 2 reacties

Paracas en de Nasca-lijnen

 

In Paracas nemen we een pensionnetje direct naast het busstation en op loop afstand van het plaatsje dat aan het strand ligt. Je kan hier twee toertjes doen: vier uur rijden over het dorre droge landschap met als enig attractie het bekijken van vogels of een boottochtje naar een paar eilandjes om dolfijnen en zeeleeuwen te zien. Beide mogelijkheden vinden we niet super aantrekkelijk en dus houden we een dagje rust.

Astronout

De astronaut, een van de Nasca-lijnen

We slenteren wat langs de toeristische winkeltjes en over het strand en eten wat plaatselijk voedsel.  We kopen een buskaartje om de volgende dag naar Nasca te gaan. We logeren in een hostel luisterend naar de naam “Brabant”. Helaas is de Nederlandse eigenaresse niet aanwezig.
Nasca staat bekend om de zogeheten Nasca-lijnen, welke eeuwen geleden door de lokale bevolking op de droge woestijnbodem zijn gemaakt door de bovenste donkere laag van de grond weg te halen waardoor de witte laag eronder zichtbaar wordt. Deze lijnen vormen figuren die alleen vanuit de lucht goed zichtbaar zijn. Omdat we nu toch de ”Flying Monsters” zijn besluiten we om een korte vlucht te maken om een aantal van deze figuren te zien. Zo zien we een kolibri, arend, spin, aap, boom, papagaai, walvis en zelfs een figuur die de astronaut wordt genoemd. Er zijn ook eeuwenoude ondergrondse aquaducten die het water vervoeren voor irrigatie. Sommige landbouwers schijnen er nog steeds gebruik van te maken.
Nu hebben we een stoel in de nachtbus naar Cusco gereserveerd. Daar zullen we Machu Pichu bezoeken.

Categorieën: Peru | 1 reactie

Blog op WordPress.com.