Het laatste stukje van zeven maanden backpacken

Voordat we in Kuala Lumpur het vliegtuig naar huis (boot) pakken gaan we, op advies van Wim en Annette, naar Hat Ton Sai, een prachtig plekje in het zuiden van Thailand. Het is een populaire plaats vanwege de steile rotswanden waarlangs met veel touw en ander klimgerei de zwaartekracht wordt overwonnen. Diezelfde zwaartekracht laat velen ook weer vallen maar gelukkig doen de touwen hun werk en blijven de verwondingen beperkt. Wij doen niet aan klimmen maar wandelen veel door dit mooie gebied.

Prachtig uitzicht bij Hat Ton Sai in Thailand

Prachtig uitzicht bij Hat Ton Sai in Thailand

Dan is het tijd om naar Maleisië te gaan. Met een mini-van gaan we de grens over en komen aan op het eiland Penang. Als we op een middag zomaar ergens in de stad een zebra oversteken horen we geschreeuw van twee mensen op een brommertje. Het zijn Hans en José van de zeilboot “Pim”. Hun boot ligt hier in de jachthaven en in plaats van de omgeving te verkennen brengen we de volgende dag door op hun boot. Lekker vertrouwd en heel gezellig een dagje op een zeilboot. Maar het einde van onze reis nadert met rasse schreden en met een laatste lange busrit gaan we richting Kuala Lumpur. Deze niet zo heel grote stad is een aangename verrassing. We hebben een kamer in het centrum, nauwelijks groter dan het bed maar wel met alle luxe zoals airco, TV en een warme douche. Veel in de stad is op loopafstand en de eerste dag lopen we naar de Twin Towers. We bekijken ze van alle kanten en lopen via de markt in China Town terug naar ons hotel. De volgende dag nemen we een “Hop on Hop off” bus. De hele dag kunnen we in en uit de bussen die rondjes rijden langs alle bezienswaardigheden van Kuala Lumpur. We stappen uit op het plein waar de bevrijding wordt gevierd, bezoeken het museum en bekijken oude Britse gebouwen, die prachtig zijn opgeknapt. Twee keer rijden we de stad rond in de HoHo-bus en aan het eind van de dag bezoeken we een museum met veel over de geschiedenis van Maleisië. We slapen nog één nachtje in onze piepkleine hotelkamer en dan is het zover. Dit is het einde van zeven maanden reizen met onze rugzakken. Twee dagen later stappen we op “Happy Monster” die netjes op ons ligt te wachten in Opua, Nieuw Zeeland.

Categorieën: Maleisië, Thailand | Een reactie plaatsen

De River Kwai

Trein over de brug van de rivier Kwai

Trein over de brug van de rivier Kwai

Via Bangkok gaan we naar Kanchanaburi, een ander zeer toeristisch plekje aan de River Kwai. We vinden een guesthouse aan de rivier ietsje uit het drukke toeristische centrum. De grootste toeristische attractie is natuurlijk de brug over de rivier. Het gonst er van de toeristen die allemaal met het treintje over de beroemde brug willen rijden. Midden in de stad worden rond half zeven op een parkeerterrein allerlei tentjes opgezet en om zeven uur staat het vuur onder verschillende echte Thaise gerechten. Het is de avondmarkt waar de lokale bevolking massaal op af komt. Natuurlijk eten wij hier ook.
We hebben besloten de omgeving hier te verkennen met een brommertje en in de avond huren we er eentje zodat we de volgende dag vroeg kunnen vertrekken. We rijden door het prachtige landschap en halverwege bezichtigen we een grot. Hier is de beroemde Burma-spoorlijn langs een steile rotswand op palen gebouwd. We lopen onderlangs naar de grot. Als we terug willen is er net een locomotief ons voorgegaan en we denken veilig over het spoor te kunnen lopen. Bij Dory loopt zo nu en dan het angstzweet over haar voorhoofd omdat het best wel hoog is en als dan de locomotief achteruit terug komt beleven we angstige minuten. Gelukkig stopt hij en gaat terug als Hans aangeeft dat wij absoluut niet helemaal terug gaan lopen. Een klein stukje verder zet Dory met bibberende knieën haar voeten weer op veilige grond.
Het doel van de reis met de brommer is de Hellfire Pas, waar het spoor tussen de daarvoor opgeblazen rotsen loopt. Hier is ook een klein museum, met heel veel  foto’s van krijgsgevangenen die hier tijdens de Tweede Wereldoorlog door de Japanners aan de spoorlijn moesten werken. Jonge gespierde mannen komen aan met de trein en na een aantal maanden zijn het uitgemergelde skeletten. Het maakt behoorlijk veel indruk op ons.

Een stukje van de Birma-Spoorlijn

Een stukje van de Birma-Spoorlijn

De afstand die we met het brommertje hebben gereden is meer dan verwacht, ook vanwege de kilometerteller die veel te veel aangeeft. Op de terugweg regent het af en toe maar we willen voor het donker terug zijn. We hebben nog een angstig moment als we bijna zonder benzine komen te staan, maar gelukkig staat er een spiksplinter nieuw benzine station langs de weg wat niet op de kaart staat en waar wij waarschijnlijk een van de eerste klanten zijn. Met zes man sterk helpen ze ons aan twee litertjes benzine. Als we uiteindelijk met behoorlijke zere billen terug zijn in Kanchanaburi gaan we nog het graf bezoeken van een familielid van Hans, ene FJ van Domselaar die hier met het werken aan de spoorlijn op twintig jarige leeftijd is overleden. Het zien van de familienaam op een graf hier maakt meer indruk dan we hadden verwacht.

De volgende dag vertrekken we met een minibusje naar Hua Hin, waar we Wim en Annette ontmoeten die we in Fiji op hun boot hebben leren kennen. Zij hebben hier een stukje land gekocht en zijn er een prachtig traditioneel huis aan het bouwen. In hun tijdelijke huis mogen wij in hun heerlijk grote bed slapen, terwijl zij hun nieuwe slaapbank uitproberen. Verder worden we hier een paar dagen verwend met allerlei leuke uitstapjes en heerlijke etentjes. Als afsluiter eten we kroketten en frikandellen speciaal, in een kroeg waar een rij Hollandse mannen naar een Nederlandse voetbal wedstrijd kijkt. Daarna vertrekken we met de nachtbus.

Categorieën: Thailand | Een reactie plaatsen

Chiang Mai en omgeving

Dory bij de waterval

Dory bij de waterval

Chiang Mai blijkt binnen de grachten een erg gezellige binnenstad te hebben met heel veel tempels, toeristen, hotels en eetgelegenheden. We hadden ons voorgenomen om hier een auto te huren om even bevrijd te zijn van het reizen met openbaar vervoer. Even op ons eigen tempo door het landschap te gaan, stoppen wanneer we maar willen.
De eerste dag bezoeken we een natuurpark waar we omhoog gaan totdat we in de wolken zijn. We blijven in de auto want het regent te hard. Diezelfde regen maakt echter de iets lager gelegen waterval erg spectaculair. We slapen in Mae Chaem, een heel klein plaatsje waar we eten op de markt. s’ Avonds ontmoeten we een Nederlandse archeoloog waarmee we over een avondmarkt slenteren. De volgende dag rijden we door naar Mae Saring. Het natuurpark dat we gepland hadden onderweg te bezoeken  past helaas niet in ons budget. We komen vroeg aan en nemen wat rust om de volgende dag de lange kronkelweg door de bergen naar Mae Hong Son te rijden. Het is nu bijna tijd voor Diwali, het festival van het licht en in Hong Son is een gezellige avondmarkt. Hier verkopen ze lampions die als een soort mini heteluchtballon de lucht in worden gelaten, net zoals de boeddisten overal torentjes en stupa’s bouwen om dichter bij de hemel te komen. Wij kopen ook zo’n lampion en zo horen we er helemaal bij. We slapen in een kamertje van twee bij twee en een halve meter, met de wc beneden, maar het is maar voor een nachtje en lekker goedkoop. Dan slingeren we weer door de bergen op weg naar de Mae Lana grotten. Ook die bezoeken we niet omdat er een achterlijk hoge entree prijs wordt gevraagd. We slapen hier in een klein dorpje in de bergen in een erg gezellig guesthouse en besluiten er een tweede nacht te blijven. We maken een wandeling langs tempels, boeddha’s en stupa’s en genieten van het relaxte leven tussen de rijstvelden.

Dory voert een olifant

Dory voert een olifant

Onze laatste nacht willen we, nadat we een olifant gevoerd hebben, in de buurt van Chang Mai slapen maar er staan geen opties in de gids. Een klein bordje langs de kant van de weg wijst naar een camping met kamers en nadat we diverse malen de weg hebben gevraagd komen we eindelijk vlak voor het vallen van de avond ter plekke. De camping blijkt een duur resort in aanbouw te zijn waar bouwvakkers in dit late uur nog bezig zijn. De manager toont ons een voor ons onbetaalbare prachtige kamer met twee badkamers, een vorstelijk bed en een zithoek met TV. Uiteindelijk biedt hij de kamer aan voor slechts een achtste van de normale prijs en zo baden we voor ‘e’en nacht in luxe. De volgende dag wandelen we nog wat over het terrein dat gonst van de bouwactiviteiten want over twee maanden moet alles klaar zijn. Dan rijden we het laatste ritje terug naar Chang Mai waar we de auto weer inleveren. Als we de volgende dag daar door de stad lopen worden we verliefd op een prachtige ukelele die we dan ook maar meteen kopen.

Categorieën: Thailand | Een reactie plaatsen

Blog op WordPress.com.